| IJZENDIJKE - ONLINE | ||||
![]() |
Piet van Merode bakt nog steeds voor zijn plezier. Piet van Merode was enig kind van Marinus Godefridus van Merode en Marie-Louise v.d.Moortel uit IJzendijke. Vader Marinus was bakkersknecht in Roosendaal en later in Bergen op Zoom. Op een dag las de jongeman in het krantje van het Bisdom Breda dat er een bakkersknecht gezocht werd in IJzendijke wegens een sterfgeval bij een bakkersfamilie.Zo toog hij naar IJzendijke. Daar leerde hij Marie-Louise v.d. Moortel kennen tijdens een vliegdemonstratie net na de eerste wereldoorlog ongeveer in 1918 .Marie-Louise diende bij notaris Zijlstra in IJzendijke.Er werd getrouwd en ze kregen 1 kind. Dat kind was Piet van Merode, geboren op 4 november 1923. In 1922 kochten ze de zaak van de weduwe. Dat is nog steeds hetzelfde huis waarin hij nu nog woont . De oven in die tijd was een steen-wateroven. Door het vuur liep een gesloten systeem van waterbuizen . De jonge Piet liep natuurlijk al in de luier door de bakkerij en als manneke van 14 hielp hij al goed mee.Natuurlijk ging hij serieus studeren om bakker te worden en hij deed dat in Wageningen. 2 Jaar studie en daarna nog een vervolgopleiding van 1 jaar.Tegen het einde van zijn studie brak de oorlog uit. Er was ook geen mogelijkheid meer om naar huis te gaan want je kon de grote rivieren niet meer over. Piet trok met vriend naar Gorkum waar deze vriend zijn ouders een veeboerderij hadden. Er was dus wel melk en kaas en er was ruilhandel. De hongerwinter brak uit. Piet is daar goed doorheen gekomen maar wist niet hoe het met zijn ouders was in IJzendijke. Het was begin januari dat Piet en zijn vriend naar het zuiden wilden, naar de ouders van Piet in IJzendijke. Het was riskant.Met een gestolen roeiboot zijn ze midden in de nacht via de Biesbosch de Merwederivier opgegaan. Ze mochten geen geluid maken met de peddels.Want aan weerszijde aan de oever lagen nog Duitsers. Heel stil dreven ze op de Merwede. Uren aan een stuk. Maar tegen de morgen hoorden ze stemmen en enkele soldaten vroegen of ze Nederlanders waren. Het bleken Nederlanders en Engelsen. Ze moesten mee naar een kazerne en werden daar verhoord. 14 Dagen moesten ze blijven. Daarna zijn ze gaan liften naar Wouw waar het afschuwelijk was.Ze sliepen er bij familie maar het plaatsje lag net onder de vliegroute van stuurloze vliegtuigjes die de havens van Antwerpen moesten bombarderen en het afweergeschut deed zijn best om de vliegtuigen neer te halen met het gevolg dat de bommen rond het huis vlogen en de vliegtuigresten er achteraan.Ze vonden zichzelf wel al heel dapper maar na een nacht hebben ze de plaats Wouw al verlaten. Ze dachten dat ze daar niet levend vandaan zouden komen.Op de fiets en te voet en met de tram kwamen ze uiteindelijk in IJzendijke aan. 22 jaar was Piet toen ongeveer. Hij bleef van die dag thuis bij vader in de bakkerij . De grote oven is het pronkstuk in de bakkerij. 50 Jaar geleden kocht Piet deze Mercedes onder de ovens voor 6000 gulden. Een heel kapitaal, maar hij was het waard. Hij wordt gestookt op dieselolie en met een elektrische ontsteking ploffen de branders aan. Een kind kan de was doen. Piet bakt er op los. Om 2 uur ‘s mogens het bed uit, dan tegen 6 uur met de broden langs de deur en de polder in naar de boeren .Was iedereen op het land dan werden ze ergens gelegd. Betalen deden ze een maal in de week, wanneer Piet zijn vader met de weekboekjes langs de deur ging . |
![]() |
![]() |
||
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
|
| IJzendijke-online © 2007 | realisatie 2. TwoThePoint |